حسین استوار

مرحوم حسین استوار، در تاریخ 1375 متولد شد و یكى از نوازندگان بزرگ و خوب پیانو بود. ولى هیچگاه این ساز اشرافى و فرنگى روح حساس و لطیف او را، راضى نكرد و خود بیشتر به تار و نواختن آن علاقه پیدا كرد، به این سبب به كلاس درویش‏خان رفت و به فراگیرى و تكمیل ساز تار كرد. مرحوم استوار كه خانمش دختر سالار معزز رئیس موزیك نظام بود و خانوده‏اش كه همگى اهل ذوق و موسیقى بودند، از محیطى مساعد و خوب جهت فراگیرى علم موسیقى بهره‏مند بود و همین امر موجب پیشرفت او و ساختن آثارى جالب در موسیقى گردید. حسین استوار، بعد از شادروان درویش‏خان با زنده‏یاد على‏اكبرخان شهنازى دوستى نزدیكى داشت و در كنسرت‏هاى متعددى كه به نفع انجمن‏ها و موسسات خیریه برپا مى‏گردید با آن استاد سرفراز همراهى داشت. وى اپرت‏هایى نوشت كه با شركت هنرمندانى نظیر: فكرى و ظلى به روى صحنه آمد. پدر حسین استوار، با نواختن تار و سه‏تار آشنایى كامل داشت كه مدتى حسین زیر نظر پدر به فراگیرى این سازهاى ملى پرداخت و پس از چندى، سال‏ها نزد مرحوم مفخم به فراگیرى نواختن پیانو پرداخت، از شادروان حسین استوار، فرزند هنرمندى به یادگار ماند، به نام هوشنگ استوار. (تو 1275 ش)، نوازنده‏ى تار. پدرش با نواختن تار و سه‏تار آشنایى كامل داشت. او مدتى زیر نظر پدر به فراگیرى این ساز پرداخت. سپس در كلاس درویش‏خان آن را تكمیل كرد. پیانویى تهیه كرد و نواختن آن را نزد مفخم آموخت. اما پیانو هیچگاه روح حساس و لطیف او را راضى نكرد، به همین جهت به تار گرایش یافت. بعد از درویش‏خان با على‏اكبر شهنازى دوستى نزدیك داشت و در كنسرتهاى متعددى كه به نفع انجمن‏ها و مؤسسات خیریه برپا مى‏گردید، همراه وى بود. اپرت‏هایى نوشت كه با شركت هنرمندانى نظیر فكرى و ظلى به روى صحنه آمد.[1] حسین استوار یكى دیگر از پیانونوازان برجسته بود كه ابتدا در كلاس درویش‏خان به فراگیرى موسیقى پرداخت و سپس نزد مفخم رفت و نیز رحمت‏اللَّه مهتدى یكى دیگر از پیانیست‏هاى بزرگ كشور بود.

تبلیغات در راسخون